Bij veel mensen doet anale seks pijn. Penetratie, met een vinger, pik of dildo, voelt op z’n minst onprettig. En voor veel mensen is de ervaring dusdanig pijnlijk dat ze besluiten dat nooit meer te willen. Maar het gevoel blijft knagen onder de oppervlakte. En afhankelijk van hoe je hiermee dealt kan dit diverse negatieve uitwerkingen hebben, die zich nestelen in je dagelijkse functioneren.

Maar er is goed nieuws: anale seks hoeft geen pijn te doen. Ongeacht waar je bent in de ontdekkingstocht van je anale gebied, kan je dit geheel pijnvrij ervaren. En juist daarin ligt de kracht van het succes. Want een pijnlijke ervaring is moeilijk uit je systeem te wissen en creëert angst voor herhaling. Terwijl een pijnvrije ervaring juist bijdraagt aan de ontspanning van je lijf, omdat het ruimte creëert en spanning afvoert.

De oorzaak van pijn
Wanneer het over pijn gaat, zoeken we vaak naar een structurele oorzaak. In veel gevallen, en zeker wat betreft het anale gebied, gaat het echter over heel andere (oor)zaken. Ik duid hierbij op emoties die verborgen liggen in ons onderbewuste.

Elk mens heeft onderdrukte emoties, zoals woede, angst en verdriet. En ook meer complexe emoties, zoals schaamte en rouw. Emoties die niet verwerkt zijn en te pijnlijk zijn om te voelen. Weggestopt als gevangenen in een isolatiecel. Maar terwijl wij denken dat ze veilig opgeborgen zitten, creëren ze van binnenuit enorme schade.

Steeds wanneer zulke onderdrukte emoties de kop opsteken, creëert ons lichaam een intelligente blokkade. Zuurstof wordt onttrokken aan ons bindweefsel, waardoor een lichte verharding ontstaat. De sensitiviteit van het weefsel neemt af. Je kunt je voorstellen dat wanneer dat met zekere regelmaat gebeurd er uiteindelijk nauwelijks sensitiviteit over is en het weefsel volledig afgesloten is van pijnsignalen. Totdat er van buitenaf invloed op wordt uitgeoefend.

En dat is in een notedop wat gebeurd wanneer je begint met anale seks. Je oefent invloed uit op het anale gebied, dat vol zit met verkramping en verharding; vol met onderdrukte emoties. Dus wanneer je dat aanraakt zonder bewustzijn, zijn er twee opties mogelijk.
1. je lichaam creëert een overduidelijk signaal dat je te ver gaat: pijn. De emoties zijn te overweldigend. Je moet wel stoppen wil je jezelf niet traumatiseren. Maar ook wanneer je stopt, creëer je al een mentale memo dat anale seks gevaarlijk is.
2. Je brein sluit zich volledig af van alle signalen: je ‘checkt uit’. Dat wil zeggen je voelt nauwelijks meer iets en ervaart alleen maar sensaties vanuit je voorstellingsvermogen en projectie op je lichaam. Het gevaar hierbij is dat je je lichaam nog meer schade aandoet.

Gelukkig is er ook een bewuste aanpak mogelijk. Een aanpak waarin je pijnvrij, met aandacht en bewustzijn je anus ontdekt. Een proces dat tijd nodig heeft en niet in een week of een maand voltooid is.

Wanneer je jezelf de kans geeft om pijnvrij met je kontje te spelen, opent zich letterlijk en figuurlijk een wereld aan plezier en sensatie. Het is van belang dat je intuned op je lichaam. Geef jezelf de tijd en bouw langzaam aan de relatie met je kringspier. Dit vraagt toewijding, begrip, geduld, vergeving en liefde.

Maar de beloning is groot, in de vorm van verbinding met jezelf, en een gevoel van openheid en ontspanning. Het is bovenal een leerproces dat je de kans geeft dieper, intenser en sensueler in contact te zijn met je lichaam. En dat heeft effect op je hele leven.