Het lijkt me goed om kort stil te staan bij een aantal veelvoorkomende misvattingen rondom je anus. Vragen die inzicht bieden in de angst en het taboo rond anale seks. En antwoorden die nieuwe inzichten geven aan hen die zich de vragen stelde. Voor veel van mijn clienten hebben deze inzichten het verschil gemaakt tussen angst (die hen tegenhield) en nieuwsgierigheid (die hen vooruit hielp).

Ik zal dit blog van tijd tot tijd updaten met nieuwe vragen. Deze vragen verschijnen als eerste.

“Kan ik incontinent worden als ik mijn kringspier oprek?”
De kringspier is juist gemaakt om te rekken en weer samen te trekken [sluitspier]. Sommige mensen vergelijken het met een elastiek, maar een elastiek verliest zijn rekbaarheid naar verloop van tijd, terwijl een kringspier voortdurend wordt onderhouden door je lichaam en altijd weer terug naar de oorspronkelijke vorm terug komt.

Denk bijvoorbeeld aan ontlasting. Je hebt bijna elke dag wel een ontsluiting van een paar centimeter (zonder dat het pijn doet!). De kringspier kan zonder problemen opgerekt worden en daarna neemt het automatisch de standaard vorm weer aan.

Wanneer je verder gevorderd bent en een keer een vuist in je anus hebt gehad, dat weet je dat het soms even kan duren voordat je kringspier weer terug in zijn standaard vorm is. Maar zolang je er met beleid mee omgaat en niets stuk maakt door ruig of nalatig gedrag, kan je er absoluut op vertrouwen dat het goed komt.

“Pijn hoort er toch gewoon bij? Je moet gewoon even doorbijten!”
Pijn is een signaal van je lichaam dat er iets niet goed is. Negeer je dit, door je kiezen op elkaar te zetten en door te gaan, dan creëer je meer spanning en potentieel meer schade.

Je kringspier is gevoelig gebied. Mogelijke resultaten van het negeren van pijn zijn: scheurtjes in je kringspier (fissuur), aambeien, inwendige bloedingen, verkramping van de autonome rectale kringspier.

Dat laatste lijdt op zijn beurt weer tot opstoppingen door problemen bij ontlasting en mogelijk infecties en creëert een permanent platform voor aambeien en fissuren. Regelmatig spreek ik mensen die vanwege deze klachten zijn geopereerd aan hun kringspier als laatste redmiddel. De mogelijkheid tot enig plezier in het anale gebied is daardoor bij hen vrijwel geheel verdwenen.

Wil je dit voorkomen, en ik kan je dat van harte aanbevelen, dan is het van belang dat je aandacht besteed aan de signalen en stopt wanneer je pijn ervaart. Blijf in contact met je anus en haal even diep adem om je lichaam wakker te schudden. Vertel je partner als het pijn doet en zorg dat hij of zij even stil houdt.

“Een dildo? Dat past toch nooit in mijn kontje?”
Oké, misschien niet direct. Zeker als je net begonnen bent, is het van belang dat je het contact met je kontje rustig opbouwt. Misschien duurt het een paar weken of zelfs maanden. Maar dat heeft niet zo veel met je kringspier zelf te maken, maar vooral met jouw mentale proces.

Bedenk maar eens dat je regelmatig poept. Hoe dik is je poep? En doet dat pijn? Waarschijnlijk niet [wat als poepen pijn doet?]. Zo ver kan je kringspier dus in ieder geval oprekken. En dan nog een beetje verder.

Waarom doet het dan toch pijn? Dat heeft te maken met het mentale proces. Misschien heb je negatieve ervaringen of schaam je je diep van binnen voor je kontje. Dit levert geestelijk spanning op waardoor je jezelf niet kunt ontspannen.

Wanneer je met geduld en zorgvuldig met je kontje speelt, kan er uiteindelijk een heleboel in. En dan is het aan jou waar je blij van wordt.